Kwestie tzw. małżeństw mieszanych reguluje Prawo Kanoniczne Kościoła Rzymskokatolickiego. Aby zawrzeć sakramentalny związek małżeński w Kościele Rzymskokatolickim z osobą nie należącą do tego Kościoła potrzebna jest dyspensa (specjalne pozwolenie) kompetentnej władzy. Pozwolenie takie uzyskuje się po spełnieniu następujących warunków (KPK kan. 1125):

1. strona katolicka winna oświadczyć, że jest gotowa odsunąć od siebie niebezpieczeństwo utraty wiary, jak również złożyć szczere przyrzeczenie, że uczyni wszystko, co w jej mocy, aby wszystkie dzieci zostały ochrzczone i wychowane w Kościele katolickim;

2. druga strona winna być powiadomiona w odpowiednim czasie o składanych przyrzeczeniach strony katolickiej, tak aby rzeczywiście była świadoma treści przyrzeczenia i obowiązku strony katolickiej;

3. obydwie strony powinny być pouczone o celach oraz istotnych przymiotach małżeństwa, których nie może wykluczać żadna ze stron.

Od strony praktycznej wygląda to w ten sposób, że w kancelarii parafialnej strony katolickiej zgłaszają się obydwoje narzeczeni i przechodzą całą procedurę formalną związaną ze spisaniem potrzebnych dokumentów. Strona katolicka podpisuje tzw. rękojmię czyli dokument w którym zobowiązuje się do zachowania swojej wiary i wychowania w niej dzieci. Na podstawie tego dokumentu proboszcz parafii strony katolickiej zwraca się do kurii biskupiej o dyspensę i po jej udzieleniu możliwe jest zawarcie sakramentalnego związku małżeńskiego dla strony katolickiej. Strona niekatolicka nie może wykluczać żadnego przymiotu małżeństwa tzn. musi wiedzieć i uznawać, że małżeństwo można zawrzeć tylko z jedną osobą (wykluczenie poligamii) i jest to związek dozgonny czyli nierozerwalny. Celem małżeństwa jest zrodzenie i wychowanie potomstwa i wzajemna pomoc małżonków.

Zawarcie takiego związku odbywa się w kościele katolickim wobec urzędowego świadka jakim jest kapłan. Nie jest możliwe żeby małżeństwo było zwierane w innym kościele i wobec szafarza niekatolickiego. Nie można także po obrzędzie katolickim ponawiać go w innym obrządku lub ceremonii religijnej. Strona niekatolicka opuszcza w przysiędze małżeńskiej odpowiednie słowa (najczęściej: "tak mi dopomóż Panie Boże Wszechmogący...") poza tym ślub wygląda tradycyjnie. Może być zawarty w czasie Mszy św. lub poza nią. Przy osobach innych religii lub niewierzących ze względu na gości i samą osobę nie będącą katolikiem lepiej zawrzeć małżeństwo poza Mszą św., aby nie kłopotać ich nieznajomością rytuału.